Rok wydania: 2010
Gatunki + target demograficzny: seinen, dramat, fantasy
Ilość tomów: 1
Autor: Avi Arad, Junichi Fujisaku, Ko Yasung
Pros: całkiem niezła intryga, charyzmatyczny protagonista fantastyczne, dynamiczne rysunki, nie próbuje być 3deep, to po prostu dobre czytadło na jedno popołudnie
Cons: nierówny pacing, niezbyt satysfakcjonujące zakończenie, ot, ciężko rozwinąć jakikolwiek wątek fabularny w tak krótkiej kolorowance, nieco dłuższy format zdecydowanie wyszedłby jej na dobre
Hiyowy rating: 6/10
PS jak już w ogóle chcecie, to kupcie polskie wydanie skoro je mamy.

Czytaj dalej

Rok wydania: 2006
Gatunki + target demograficzny: seinen, dramat
Ilość tomów: 1
Autor: Inio Asano
Pros: mistrzowsko ustrukturowana historia, pozwalająca czytelnikowi na wyciągnięcie własnych interpretacji i cieszeniu się małymi detalami, odkrywanymi po ponownym przeczytaniu, doskonale zagłębia się w psychikę postaci oraz oddaje ich emocje bez zbędnych słów w wylewnych monologach, przepiękne tła i bardzo bogata mimika postaci
Cons: mangę da się czytać wyłącznie przy absolutnym skupieniu, a i tak jest praktycznie niemożliwa do zrozumienia po pierwszym razie, bez robienia notatek czy wspomagania się zapiskami z forów, przez co jest naprawdę trudna w odbiorze
Hiyowy rating: 8/10

Czytaj dalej

Rok wydania: 2006
Gatunki + target demograficzny: seinen, dramat, okruchy życia
Ilość tomów: 1
Autor: Usamaru Furuya
Pros: przepiękne eksperymenty z grafiką, oszałamiające bogactwo detali i niezwykle ekspresyjna mimika, dobre budowanie napięcia przez pozornie niepowiązane ze sobą, w pełni metaforyczne, historie, dążące ku niespodziewanemu finałowi, interesujące przedstawienie problemów dorastających nastolatków, od tych niemal codziennych, jak brak akceptacji rówieśników, po dużo poważniejsze, na przykład aborcję
Cons: nierówny poziom, podczas gdy niektóre z historii są doprawdy fantastyczne, niektóre można dość szybko skwitować jako po prostu dziwne, ponadto Usamaru Furuya stworzył już kiedyś podobne dzieło o niemal identycznej tematyce (nawet bardziej udane!) toteż z tego miejsca polecam Plastic Girl
Hiyowy rating: 7/10

Czytaj dalej

1. Suzumiya Haruhi no Shoushitsu
Rok wydania: 2010
Ilość odcinków: 1 (film)
Pros: nawet nie wiem od czego zacząć: gigantyczny chara development, perfekcyjnie poprowadzony poprzez tok nowych wydarzeń, gdyż daje widzowi szansę spojrzenia na postacie z innej strony, mnóstwo symbolizmu, zaskakująco poważne studium dorastania i brania swojego losu we własne ręce, film jest również absolutnie perfekcyjny pod względem audiowizualnym, plus oczywiście po raz kolejny spotykamy dobrze znaną nam Brygadę - nie tylko czysty enjoyment, ale i przy tym "coś więcej"
Cons: z racji oceny, pewnie brak, choć po prostu ciężko przyzwyczaić się do nowej Yuki
Hiyowy rating: 10/10

2. Nichijou
Rok wydania: 2011
Ilość odcinków: 26
Pros: nawet nie wiem ile razy już polecałam Nichijou na swoim blogasku, ale nigdy nie mogę tego zrobić za dużo razy, jeśli z jakichś niewyjaśnionych powodów jeszcze nie widzieliście prawdopodobnie najlepszej, komediowej bajki w dziejach chińskich bajek, idźcie już teraz naprawić swój błąd, albo chociaż włączcie sobie na jutubie przypadkową scenkę z tejże na zachętę, polecam jelenia, nie ma za co
Cons: s2 never
Hiyowy rating: 9/10

3. Hibike! Euphonium
Rok wydania: 2015
Ilość odcinków: 13 {*}
Pros: realistyczne przedstawienie środowiska muzyków, zupełnie nieautystyczny zestaw bohaterek (pojawiają się nawet dwaj bohaterowie męscy, Taki-sensei will make your kokoro a brokoro), Asuka-senpai!, Reina-chan!, Kumiko-chan!, chara development można niemal dotknąć gdy wychodzi z ekranu, niemożliwym jest niesympatyzowanie się z dziewczynkami - uwierzcie, też będziecie na zmianę krzyczeć, klaskać i płakać w ostatnim odcinku, jeśli jeszcze tego z jakichś powodów nie zrobiliście, chyba nie muszę też wspominać jak fantastyczna towarzyszyła tej bajce muzyka
Cons: jedna z mniej idealnych wizualnie bajek KyoAni
Hiyowy rating: 9/10

4. Suzumiya Haruhi no Yuutsu
Rok wydania: 2006
Ilość odcinków: 14 + 28 drugiego sezonu z 2009
Pros: poważnie, chyba nikomu nie muszę przedstawiać Haruhi, która szturmem wzięła świat chińskich bajek już niemal dekadę temu (od premiery pierwszego sezonu minęło dziewięć lat, rozumiecie to? bo ja nie) i powtarzać jak przełomową, przynajmniej w gatunku okruchów życia, była serią oraz przytaczać jak duży wpływ miała na dzisiejsze anime
Cons: endless eight i, oczywiście, s3 never
Hiyowy rating: 8/10

5. Hyouka
Rok wydania: 2012
Ilość odcinków: 22
Pros: zaraz po Endless Eight, najlepszy troll ze strony mojego drogiego KyoAni, podczas gdy wszyscy szczali w gacie na zapowiedź serii detektywistycznej, oni dali nam Hyoukę, przesympatyczne okruchy życia, nieskażone fanserwisem, za to uderzające widza grubym plikiem yenów z ekranu, bowiem to chyba najładniejsza ich seria (może za wyjątkiem Kyoukai no Kanaty, ale to na pewno pierwsza aż tak zachwycająca)
Cons: poważny hehe kryminał
Hiyowy rating: 7/10

6. Tamako Love Story
Rok wydania: 2014
Ilość odcinków: 1 (film)
Pros: absolutnie prześliczny, zarówno wizualnie, muzycznie, jak i "fabularnie" krótki film… dokładnie o tym, o czym mówi nam tytuł, czyli miłosnej historii małej, słodkiej Tamako, w wyjątkowo urzekający sposób prezentujący nastoletnie zauroczenie, przeistaczające się powoli w nieco głębsze i stabilniejsze uczucie, pozostawiając widza z uczuciem pewnej melancholii
Cons: status quo guys
Hiyowy rating: 7/10

7. Kanon (2006)
Rok wydania: 2006
Ilość odcinków: 24
Pros: świetny protagonista, zaskakująco udane wplecenie motywów fantastycznych do regularnego, szkolnego życia, zachowując przy tym pewną powagę, ale też przesadnie nie dramatyzując, każda z bohaterek dostaje perfekcyjną ilość czasu ekranowego aby dobrze ją poznać i zrozumieć jej motywy, jak zwykle, przecudowna grafika
Cons: typowa bajka od Keya z typowym, Keyowym zakończeniem, jak ktoś lubi, będzie wniebowzięty, w innym wypadku lepiej podchodzić z ostrożnością
Hiyowy rating: 7/10

8. Free!
Rok wydania: 2013
Ilość odcinków: 12 + 13 drugiego sezonu, Free! Eternal Summer
Pros: wbrew pozorom, Free to nie tylko bezsutkowe bizony w obcisłych kombinezonach, a naprawdę przesympatyczne i wyjątkowo ciepłe okruchy życia, co szczególnie widać po drugim sezonie, w znacznej mierze skupiającej się na protagonistach próbujących podjąć decyzje odnośnie ich najbliższej przyszłości, stając u wrót dorosłości
Cons: trochę no oczywisty, gejowy fanserwis dla lasek i tak dalej… oczywiście jest to wada tylko dla niektórych  ( ͡° ͜ʖ ͡°)
Hiyowy rating: 7/10

9. Chuunibyou demo Koi ga Shitai!
Rok wydania: 2012
Ilość odcinków: 12 + 12 drugiego sezonu, Chuunibyou demo Koi ga Shitai! Ren
Pros: bardzo urocze studium adolescencji w nietypowej formie, zachwycająca grafika (przy której w końcu KyoAni mogło się popisać, bardziej niż przy Hyouce [która i tak jest ciut ładniejsza tak btw], bo gimbusy i ich gimbuskie, wymyślone walki),  zaskakująco ogarnięty protagonista, i, uwaga, brak.statusu.quo
Cons: drugi sezon, ale w sumie to możecie go nie oglądać i będzie ok
Hiyowy rating: 7/10

10. Lucky Star
Rok wydania: 2007
Ilość odcinków: 24
Pros: mnóstwo hintów, nawiązań i referencji do najróżniejszych bajek (w szczególności obviously Haruhi), w postaci smaczków pokroju Ayi Hirano {*} użyczającej głosu zarówno Konacie jak i samej Haruhi, wyłapywanie tego wszystkiego jest frajdą samą w sobie, bajka nie bierze się na poważnie i nigdy się na to nie sili, całkiem przyzwoity humor i sympatyczne bohaterki, ciężko również nie wspomnieć o nieśmiertelnym Motteke! Sailor Fuku
Cons: to już było i było lepiej (patrz: Azumanga Daioh)
Hiyowy rating: 6/10

PS Honorowe wyróżnienie dla AmaBuri, które podczas seansu całkiem endżojowałam, ale z perspektywy czasu, raczej i tak nie umieściłabym go w takim zestawieniu. Pamiętajmy jednak, że jako fanka sjalsoflajfów i Keyowych dram, posiadam inne kryteria, a ta lista nawet nie próbuje być obiektywna, toteż, everyone, Amagi Brilliant Park - a nuż nie wam nie będzie przeszkadzał fanserwis i nieco naiwne rozwiązania "fabularne".

Czytaj dalej

Rok wydania: 2010
Gatunki + target demograficzny: shoujo, okruchy życia, dramat, romans
Ilość tomów: 13
Autor: Taamo
Pros: absolutnie przesympatyczni bohaterowie, naprawdę, poza ojcem Mao, nikogo nie da się nie lubić i wszystkim na swój sposób kibicujemy (a że ktoś musi skończyć rozczarowany, tym samym współczujemy), sama historia jest niezwykle zgrabnie poprowadzona, doskonale przeplatając wątki rodziny i romantyczne, panujący klimat można porównać do spożywania ciepłego kakałka w chłodne dni, śliczne chara designy i staranne tła
Cons: zakończenie wydaje się troszeczkę za szybkie i na siłę chcące domknąć wszystkie wątki, tatę Mao czasem chce się uderzyć, ponadto Hiro często zachowuje się dość niedojrzale jak na swój wiek
Hiyowy rating: 9/10

******************
OKEJ
A TERAZ NA SERIO
JEŚLI NIE CZYTALIŚCIE TEJ MANGI, WASZE ŻYCIE JEST GORSZE NIŻ MOŻE BYĆ
OD CZASÓW KURAGEHIME, NIE FANGIRLOWAŁAM TAK MOCNO
MOJE SERCE WYPEŁNIA TERAZ SŁONECZNA ŁĄKA, PEŁNA HASAJĄCYCH W HARMONII JEDNOROŻCÓW

Słuchajcie, główna bohaterka jest tsundere, a i tak ją uwielbiam.

Chyba zostanie moją nową waifu.

Nawet żółw jest dobrą bohaterką.

Każda, każda postać jest wielowymiarowa, możliwa do zrozumienia, zachowuje się logicznie, a swoje przemyślenia zamienia w słowa i czyny.

No dobra, jestem slowpokiem, internety zachwycały się tą mangą od dawna, a ja dopiero teraz ją "znalazłam".

Jeśli jednak nie macie wiary w shoujo, a nie czytaliście, to powinniście.

POLECAM, HIYOWY SYMBOL JAKOŚCI

PS tak skrycie to trochę kibicowałam Daikiemu

Czytaj dalej

Rok wydania: 1974
Gatunki + target demograficzny: dramat, romans (shounen-ai)
Ilość tomów: 3
Autor: Moto Hagio
Pros: cudowny, niepowtarzalny klimat mang z lat 70, ta delikatna, elegancka kreska, nieco przesadna wzniosłość w wypowiedziach, wyjątkowo dogłębna analiza zachowań bohaterów i ukazanie ich długo wyczekiwanego katharsis, Hagio udaje się autentycznie ukazać miłość, będącą niemalże tematem przewodnim całej serii, bez przesadnego emanowania fizycznością, a skupiając się na sferze psychicznej
Cons: …lecz pomimo dużego szacunku jakim darzę mangę za wszystko z powyższych, niesamowicie długie chaptery i "akcja" zmierzająca donikąd zaczynają być tak zwyczajnie, po prostu nudne już w okolicach końcówki pierwszego tomu
Hiyowy rating: 7/10

Czytaj dalej

Rok wydania: 2010
Ilość tomów: oneshot (1 chapter)
Autor: Katou Shinkichi
Pros: o takich mangach ciężko napisać cokolwiek konstruktywnego; w tym konkretnym wypadku jeden chapter wystarcza na stworzenie ciężkiej, gorzkiej atmosfery, ukazując nam króciutką historię o niespełnionych marzeniach, poprzez oczy młodej bohaterki, przez niewyjaśnienie absolutnie niczego na temat świata przedstawionego oraz otwarte zakończenie, autorowi udaje się utrzymać ten niepowtarzalny klimat i tajemniczość i pozostawić interpretację tego tytułu czytelnikowi, ponadto same rysunki wręcz porażają bogactwem detali, choć ciężko nazwać je przesadnie ładnymi
Cons: ciężko by coś, co posiada zaledwie dwadzieścia pięć stron miało jakieś większe wady - chyba każdy znajdzie te kilka minut na przeczytanie
Hiyowy rating: 8/10

Czytaj dalej

Oprócz kilku nowych top 10, jedyne co posiadam w blogaskowych przygotowaniach to naprawdę spore projekty, które będą gotowe najszybciej za miesiąc. Straszy tu ostatnio pustkami, toteż w przebłysku geniuszu, wpadłam na nowy pomysł - aby zachęcić nie tylko samą siebie do częstszego czytania, ale i potencjalnie odkryć kilka dobrych tytułów i podzielić się nimi z wami, zrobię sobie tegoroczny, mangowy czalendż z MALa. Praktycznie wszystkie serie są już zakończone, nie sądzę, że wybrałam jakąkolwiek przekraczającą dwadzieścia tomów, dlatego też co tydzień w piątek o ósmej (rano) pojawi się notka z krótkim podsumowaniem na temat przeczytanego komiksu. I ja poczytam, i wy. Win-win. Przechodząc do rzeczy, oto moje plany (tak, już wybrałam wszystkie tytuły, coby uniknąć panicznego poszukiwania za każdym razem, co zawsze zniechęca mnie do robienia czegokolwiek). Pozostaje mi mieć nadzieję, że to będzie zarówno interesujące, jak i przydatne doświadczenie.

PS Niektóre z tytułów to manhwy, nawet gdy polecenie zaczyna się od "read a manga…". Nie robi mi to różnicy, wam chyba też.

PS2 Polecenia zostawiam nieprzetłumaczone, liczę, że to nie problem.

Data rozpoczęcia: 27.08.15

1. Read a one-shot - Shoujo Manga
2. Read a manga published before the 90s - Thomas no Shinzou (1974)
3. Read an award-winning work - Taiyou no Ie (Kodansha Manga Award dla najlepszego shoujo w 2014)
4. Read a compilation by different authors - Shounenshoujo Ryouryuuki (Furuyua Usamaru i Otsu-Ichi)
5. Read a manga by your favorite author/artist - Nijigahara Holograph (Inio Asano)
6. Re-read a manga - The Innocent
7. Read a manga by Osamu Tezuka - Ayako
8. Read a manga adapted from a different source (i.e. original anime/light novel/videogame) - Spice & Wolf (adaptacja light novel)
9. Read a manga that has been adapted to live action - Mars
10. Read a manga that has a main character of gender opposite to the demographic (i.e. female lead in a male demographic) - Last Game
11. Read a manga with a score of or below 7 in MyAnimeList - Orange Yellow
12. Read a manga with a score of or above 8.5 in MyAnimeList - Saiyuuki Gaiden
13. Read a manga that starts with the same first letter as your username - Hitoribocchi wa Samishikute
14. Read a manga that someone on your friends' list rated a 10 - Slow Starter 
15. Read a manga that has a main character that is a professional in his field (doctor, detective, embalmer, etc) - Franken Fran
16. Read a manga that has a one word title - Gunm
17. Read a manga with children in it - Shiroi Kumo
18. Read a manga about food - Kuimonodokoro Akira
19. Read a manga about music - Diamond Dust
20. Read a manga about war - Cat Shit One
21. Read a manhua - Once Again
22. Read a manhwa - Afterschool War Activities
23. Read a slice of life OR comedy manga - My Heart is Beating
24. Read a horror, sci-fi OR fantasy manga - God Child
25. Read a webmanga - Hwaja

Czytaj dalej

Narzędzia które ratują życie:
szpilki, taśma mierząca, kreda
krawiecka, rozpruwacz.

1. Zanim chociaż pomyślisz o dotknięciu nożyczek - zrób wykrój. Dla osób zaczynających szycie, to może być dość abstrakcyjna sprawa, jednak przy odrobinie praktyki, narysowanie wykroju naprawdę nie jest fizyką kwantową. W przypadku trudnych elementów, jak spodnie, szczególnie z kieszeniami (uszycie dobrze pasujących, dopasowanych spodni ze sztywnego materiału to naprawdę wyzwanie nawet dla krawców), kup go albo znajdź w internecie. Prosty krój można później dopasować do potrzeb swojego projektu. Plus, mając wykrój, jesteś w stanie zredukować straty oraz wydać na materiał jak najmniej; warto najpierw zrobić pierwowzór z bardzo taniej tkaniny (jak poliester), upiąć go szpilkami na ciele i sprawdzić czy dobrze leży, a dopiero następnie dopasować do perfekcji i kupić dokładną ilość materiału właściwego.

2. Nie upieczesz sernika z mydła i nie zrobisz przyzwoitej ceraty z byle czego. Oczywiście, nikt nie mówi, że cerata musi być uszyta z najdroższej tkaniny w sklepie. Nie, wystarczy tylko ta pasująca do szytego stroju. Nie wdając się w zbędne paragrafy - kilka przykładów relatywnie tanich tkanin wraz z ich zastosowaniami i opcjami obróbki.

Hildegarda w nieświecącej
się peruce.

3. Peruka nie powinna wyglądać jak jajecznica. Wig się świeci? Bywa. Spryskaj go suchym szamponem, powinno pomóc. Nie pomogło? Może po prostu jest słabej jakości. Zanim jednak wyląduje w koszu, umyj go w zimnej wodzie, tak jak własne włosy, następnie zostaw w kuble z zmiękczaczem do tkanin i wysusz zimnym powietrzem po dwóch dniach. Jeśli w tym momencie wciąż błyszczy bardziej od bohaterów Uta Prince, jego miejsce jest na dnie śmietnika, przykro mi.

4. Wnętrze, mimo wszystko, ma znaczenie. Twoja ceratka wygląda świetnie, ale nie planujesz zawracać sobie głowy wykończeniem wewnętrznych brzegów, bo po co. Nikt nie zauważy? Bzdura. O ile nie planujesz spędzić godzin na edycji, próbując sprawić aby strój wyglądał dobrze na zdjęciu, a szczególnie jeśli wybierasz się w nim do ludzi na konwent, każdy niewykończony szew wewnątrz (bo nawet nie chcę dopuszczać do siebie myśli, że ktokolwiek mógłby nie podszyć również brzegów) ujrzy światło dzienne przy nieodpowiednim pochyleniu się, ruchu ręką czy oczywiście po ściągnięciu jakiejkolwiek części. I rzecz chyba oczywista - nadmiar materiału ze szwów musi gdzieś pójść. To zmienia więc kształt ubrania, najbardziej w przypadkach dopasowanych tkanin ze stretchem oraz tych nieco cięższych. A w tkaninowym temacie - prasujcie każdy brzeg przed zszyciem go na maszynie. Każdy. W ten banalny sposób najłatwiej uniknąć okropnych zagięć czy nierównych, pofalowanych podszyć, tak obrzydliwie powszechnych w na przykład, szyfonowych spódnicach. Do zrobienia perfekcyjnie pasującej, powiedzmy, marynarki, niemal niezbędna okaże się fizelina, która znacznie ułatwia ukształtowanie odzienia i utrzymuje tkaninę w miejscu. Jeśli planujesz w swojej ceracie gdziekolwiek wychodzić, już w ogóle, gdy ma to
mieć miejsce zimą, warto pomyśleć o podszewce i/lub wypełnieniu w postaci pierza. Podszewka przydaje się naturalnie również w przypadku nieco zbyt przeźroczystego jak na nasze pruderyjne osoby materiału lub w celu znacznego poprawienia komfortu noszenia czegoś z mocno chropowatą powierzchnią, jak len.

Kilka prostych metod wykończenia brzegów zewnętrznych i wewnętrznych:

Szew francuski.

-nastawiony na sporą wąskość szew zygzakowy, blisko brzegu, nadmiar materiału można po prostu uciąć
-szew francuski (http://szmaragdoweszycie.pl/jak-wykonac-szew-francuski/)
-owerlok, najprostszy i prawdopodobnie najschludniejszy sposób, ale trzeba go zwyczajnie posiadać
-taśma do obszywania brzegów, sprawdza się przy dekoltach, rękawach i innych miejscach które ściśle przylegają do ciała (taśma jest miękka, toteż łagodzi ewentualną chropowatość tkaniny), jednak mają choć niewielką szansę bycia zauważonymi od wewnątrz
-opcją absolutnie ostateczną są zygzakowe nożyce, sprawiające iż brzegi ciętej tkaniny idą w kierunku przeciwnym, niż włókna, stąd nie wystąpi prucie - to tyczy się oczywiście tylko wnętrza odzienia
-wszystkie tkaniny i dzianiny będą się pruły. Wynika to ze struktury materiału i nic nie poradzimy. Jeśli w żadnym wypadku nie jesteś w stanie podszywać brzegów - alternatyw nie jest wiele. Nie prują się tylko i wyłącznie włókniny, których włókna są ze sobą klejone tudzież złączone ciepłem, a nie tkane. Mowa o materiałach takich jak filc czy polar, ewentualnie takich z bardzo dużą ilością poliestru (włókien wiskozowych, jak rayon). Prucie wciąż będzie występować, jednak zdecydowanie mniej, brzegi wystarczy przyprasować na drugą stronę.

I dodatkowy tip na sam koniec...

Cerata niezaburzająca estetyki.

5. Lustra z reguły nie kłamią, a wyczucie estetyki nie powinno znikać wraz z przywdzianiem ceraty. I nawet nie chodzi mi teraz o dopasowanie się wizualnie pod odwzorowywaną postać,
bowiem o tym już wspominałam w poprzedniej notce. Droga cosplayerko - wyszłabyś na ulicę w spódniczce ledwo zasłaniającej Twoje kobiece rejony, z kawałeczkiem materiału zamiast normalnej koszulki? Czy tym bardziej zrobiłabyś to mając wyjątkowe "krągłości"? Potworny cellulit? Trochę samokrytyki. I szacunku do samej siebie. Oraz dla otaczających cię ludzi. To jest nieestetyczne. A Revy nawet nie ważyła stu pięćdziesięciu kilo. Ani Yoko. Zanim coś na siebie przywdziejesz, zastanów się - założyłabyś to samo na ulicę?

Czytaj dalej

1. Perfect Blue
Rok wydania: 1998
Dlaczego to IMO dobry entry level: dla wielu współczesnych mangozjebów, takim typowym entry levelem jest Death Note, bo po prostu wciąga mało wymagającego widza. Ale czemu zadowalać się czymś tak przeciętnym? Moim skromnym zdaniem, Perfect Blue jest hehe perfekcyjnym tytułem do pokazania znajomym od "aaaale to przecież bajka", z racji dojrzałej tematyki, ciekawej intrygi, szybkiego tempa akcji, no i krótkiego formatu. Warto też im wspomnieć, że producenci Requiem dla Snu kupili sobie prawa do Perfect Blue tylko w celu skopiowania jednej ze scen.
Hiyowy rating: 10/10

2. Cowboy Bebop
Rok wydania: 1999
Dlaczego to IMO dobry entry level: już nieco bardziej tradycyjnie i powszechnie. Bebop to coś, co każdy łib bez zawahania okrzyknie "klasygiem!!!111" i co pewnego stopnia mogę się nawet z tym stwierdzeniem zgodzić. Nie tylko każdy powinien się po prostu z nim zapoznać, tę serię łatwo będzie się oglądało zachodniemu widzowi, z racji jej settingu oraz trudnemu do przegapienia podobieństwa do twórczości amerykańskiej, przejawiającego się nawet pod postacią soundtracku. Plus, tę bajkę można polecić niezależnie od wieku oglądającego.
Hiyowy rating: 9/10

3. Fullmetal Alchemist: Brotherhood
Rok wydania: 2009
Dlaczego to IMO dobry entry level: za moich czasów bycia newfagiem, i tę bajkę puszczano na Hyperze. stąd była częstym entry levelem. Jeśli z jakichś powodów ktoś upiera się przy rozpoczęciu od shounenów, Brotherhood jest zdecydowanie lepszym wyborem od całej reszty Narutów i innych shit tierowych Fairy Tailów. Doskonała seria do pokazania nieco młodszemu widzowi, lecz nie mniej interesująca dla praktycznie każdego targetu demograficznego; z sentymentu poleciłabym również serię pierwszą, ale… newfagi nie zrozumieją tych feelsów.
Hiyowy rating: 8/10

4. Suzumiya Haruhi no Yuutsu
Rok wydania: 2006
Dlaczego to IMO dobry entry level: jak wszyscy wiemy, Haruhi jest światowym fenomenem. Kiedyś posiadała podobny status, jakim dzisiaj poszczycić może się takie SAO czy inne Kyojiny; konwenty wypełniali grubi cosplayerzy, chyba każdy posiadał przypinkę z logiem Brygady, a Haruhi znajdowała się na większej liczbie dakimakur niż Rivaille mógłby sobie wymarzyć. Niestety, te czasy minęły, bo Haruhi zasługiwała na ten cały hype. Long story short, perfekcyjne wprowadzenie do hehe okruchów życia dla każdej nowocioty. A zamiast Lucky Stara tuż potem, zarzućcie Azumangę Daioh.
Hiyowy rating: 8/10

5. Baccano!
Rok wydania: 2007
Dlaczego to IMO dobry entry level: pierwotnie była tu Durarara!!, jednakże bardzo szybko przypomniałam sobie o jednym z najbardziej rakowych fandomów (Durarary właśnie) i zdecydowałam się jednak na Baccano! Po raz kolejny, Ameryka, coś łatwego do pojęcia przez głupiego gajina, a do tego to słodkie szaleństwo, trochę ekscytującej krwi, wszyscy lubimy krew (ale nie taką jak w Mirai Nikki), pościgów i wybuchów, świetnej animacji, no i postacie których nie sposób nie pokochać. A jak już złamiemy lody i uodpornimy się na okropne fandomy, możemy zapodać sobie też DRRR.
Hiyowy rating: 8/10

6. Nana
Rok wydania: 2006
Dlaczego to IMO dobry entry level: dojrzalsza część potencjalnej widowni z pewnością doceni tak doskonałe okruchy życia, z mistrzowsko wplecionymi wątkami dramatycznymi i nieszablonowym romansem. Plus, dzięki Nanie możemy otrzymać zgrabne wprowadzenie do specyficznego, japońskiego szołbiznesu, który seria pokazuje nam od kuchni. A jak chcecie gdzieś płakać, to proszę tutaj, a nie przy Angel Beats czy, o zgrozo, Elfiej Pieśni. Warto natomiast obejrzeć też Paradise Kiss, inną ekranizację twórczości naszej nieocenionej pani Yazawy.
Hiyowy rating: 8/10

7. Steins;Gate
Rok wydania: 2010
Dlaczego to IMO dobry entry level: fizyka, trochę naukowego bełkotu, ale przede wszystkim, mnóstwo plottwistów i wyjątkowo wciągająca fabuła z dobrze wyważonym pacingiem, dzięki czemu przy Gejtach zwyczajnie nie da się nudzić, tym bardziej będąc newfagiem. To także wylęgarnia potencjalnych ulubionych bohaterów, to ta bajka, na której punkcie można mieć nawet lekką obsesję, ale to nieważne, bo obsesyjne uczucie do wszystkiego, co nie jest edgy gównem tudzież tasiemcowym shounenem jest w porządku, szczególnie jeszcze za czasów bycia nowociotą.
Hiyowy rating: 8/10

8. Sakamichi no Apollon
Rok wydania: 2012
Dlaczego to IMO dobry entry level: entry levelowym romansem zazwyczaj jest Toradora, którą pierwotnie planowałam nawet tu umieścić. Niemniej jednak, po przemyśleniu sprawy - czemu zachęcać do zaczynania od przeciętniaków, kiedy można rozpocząć z czymś tak wspaniałym jak Apollon. Spokojny klimat, brak większych odnośników do japońskiej popkultury (które mogłyby zostać niezrozumiane przez new faga), nieautystyczni bohaterowie, fantastyczna reżyseria, czyli wręcz idealny wstęp do wyrobienia sobie god tierowego gustu w dziedzinie okruchów życia.
Hiyowy rating: 8/10

9. Redline 
Rok wydania: 2009
Dlaczego to IMO dobry entry level: kto powiedział, że trzeba zacząć od jakiejś wyjątkowo ambitnej czy wzruszającej bajki? Wyścigi, kolory, gama świetnych postaci, najlepsza oprawa graficzna w dziejach. To może i nie jest thriller psychologiczny pokroju Redline, ale zapewnia nieopisany endżojment i jest jednym z tych filmów, który da się oglądać w gronie znajomych więcej niż raz. Lub więcej niż pięć razy. Po raz kolejny, bajka wyjątkowo przystępna dla widza jeszcze nieprzystosowanego do specyfiki japońskiej animacji, z racji podobieństw to kina zachodniego.
Hiyowy rating: 8/10

10. Fate/Zero
Rok wydania: 2011
Dlaczego to IMO dobry entry level: kolejna seria stanowiąca po prostu fantastyczną (pun, once again, intended) rozrywkę, tym razem na nieco dłuższą metę. Znów możemy pokazać jak piękne wizualnie potrafią być te chińskie bajki. Tym jednak razem jesteśmy w stanie zachęcić naszego potencjalnego mangozjeba do zapoznania się z resztą uniwersum i wprowadzić ich we wspaniały świat visual nowelek, na co mogą być chętni wciąż odczuwając fun po Fate/Zero. Oczywiście, najlepiej od razu odradzić oglądanie starej bajki od Deena i podesłać torrenta z grą.
Hiyowy rating: 8/10

PS Chyba nie muszę powtarzać jak bardzo subiektywnym wyborem są powyższe tytuły. Aby zachować choć minimalny obiektywizm, pomocy udzielił mi pewien nieoceniony ekspert, któremu wszyscy jesteśmy oczywiście za to wdzięczni.

Czytaj dalej